EdificioValdemoro
Iglesia de Nuestra Señora de la Asunción
Tamén coñecido como Iglesia parroquial de Valdemoro · Iglesia parroquial de la Asunción de Nuestra Señora
Por descubrir
Iglesia parroquial de Valdemoro y su edificio más representativo, buen ejemplo de la arquitectura religiosa madrileña del siglo XVIII. Se levantó en varias fases entre los siglos XVII y XVIII sobre un templo anterior: es barroca, de cruz latina y con un campanario terminado en 1764. En su altar mayor cuelgan lienzos de Francisco y Ramón Bayeu y uno de Goya, la pieza artística más valiosa del municipio.
O esencial
- Horario
Vese sempre por fóra
Sen horario publicado: consulta antes de ir
Se ve por fuera. Es la parroquia de Valdemoro: el interior abre en horario de culto, que no se publica; consúltalo antes de ir si quieres ver el altar mayor.
Ver fonte - Páxina web
Dunha ollada
- Que é
- Edificio
- Época
- Barroco de los siglos XVII y XVIII
Fíxate en
- Un lienzo de Goya en el altar mayor
- Campanario terminado en 1764
- Órgano barroco de 1737
Tres arcos y un campanario rosado
Ponte frente a la fachada de poniente: tres arcos de medio punto sobre columnas toscanas entre dos torres y, en la esquina noroeste, el campanario de ladrillo rosado, lo más reconocible del templo. Dentro, ve hasta el altar mayor y lee sus tres lienzos de izquierda a derecha: el San Pedro Mártir de Ramón Bayeu, la Asunción de Francisco Bayeu y, a la derecha, el San Julián de Goya. En el crucero, levanta la vista hacia la cúpula.
A historia deste lugar
2 capítulos
- Un Goya en la parroquia
- Ladrillo, mampostería y cúpula
Ábrese cando o descobres: achégate a menos de 120 m coa app YourTourGuide. Despois poderás lela aquí e na app.
Preto de aquí
- Foto: Manuel Martín Vicente from Spain, CC BY 2.0, vía Wikimedia Commons · Ver procedencia
O esencial
- Horario
Vese sempre por fóra
Sen horario publicado: consulta antes de ir
Se ve por fuera. Es la parroquia de Valdemoro: el interior abre en horario de culto, que no se publica; consúltalo antes de ir si quieres ver el altar mayor.
Ver fonte - Páxina web



